Praca zaczęła się jako przewodnik produkcyjny, a przerodziła się w aplikację webową. Boczniaki (Pleurotus ostreatus) miały być uprawiane w pomieszczeniu o powierzchni około 30 m² w ramach ekologicznego projektu zintegrowanego gospodarstwa w Giresun, bez kotła i komory parowej, a hodowca miał wykonywać całą pracę samodzielnie. Najpierw przeanalizowaliśmy źródła oficjalne i naukowe, a następnie opracowaliśmy trzyczęściowy protokół, dopasowany do tych warunków i możliwy do realizacji krok po kroku: zapisane jest w nim wszystko, od ilości słomy do zakupu po postępowanie z zakażonym workiem. Potem zbudowaliśmy MantarCi, aby przenieść protokół do codziennej pracy: panel otwierany przez hodowcę w przeglądarce, który śledzi produkcję według budynku, pomieszczenia, regału i pojedynczego worka, wylicza kroki protokołu od daty inokulacji, pokazując, co trzeba zrobić dziś, oraz gromadzi w jednym miejscu zbiory, sprzedaż, wydatki i stany magazynowe.

Grafiki protokołu pochodzą z dokumentów w repozytorium i zostały przeniesione do prostego układu dokumentu; tabele i ilustracje odpowiadają dokumentom. Zrzuty ekranu panelu wykonano na lokalnej kopii MantarCi z fikcyjną firmą i przykładowymi danymi; nazwy, numery telefonów i liczby nie są prawdziwe. Dane z oficjalnych plików PDF należy przed użyciem zweryfikować u źródła.
Pierwszy dokument odpowiada na pytanie, jak odkazić słomę (pasteryzacja: ograniczenie liczby szkodliwych drobnoustrojów przez utrzymywanie jej w określonej temperaturze, bez gotowania). Przeanalizowano publikacje tureckich dyrekcji prowincjonalnych i uczelni, zagraniczne publikacje uniwersyteckie i rządowe oraz recenzowane artykuły naukowe, a podawane w nich temperatury i czasy zestawiono w jednej tabeli. Do dokumentu dodano też metodę, która nie wymaga podgrzewanej beczki ani paliwa. Ponieważ nie występuje ona w tureckich dokumentach urzędowych, opisano ją jako rozwiązanie do wypróbowania po opanowaniu metody gorącej wody, a nie w pierwszej partii.
Na stanie było 15 kg grzybni HK-35 (grzybni wyhodowanej na ziarnie, stosowanej zamiast nasion). Receptura opiera się na oficjalnych źródłach, a ilości wyliczono wstecz od tego zapasu: osobno obliczono, ile kilogramów słomy, ile partii w beczce i ile worków będzie potrzebnych. Drugi dokument ma formę listy zakupów. Przy każdej pozycji podano ilość, miejsce zakupu i to, na co zwrócić uwagę; tam, gdzie to możliwe, zaproponowano materiały, które gospodarstwo może już mieć.
W magazynie grzybów A o powierzchni ok. 30 m² strefę inkubacji (gdy grzybnia przerasta worek) i strefę owocnikowania (gdy rosną grzyby) zaplanowano osobno. Oba etapy wymagają innej temperatury, wilgotności i oświetlenia, dlatego pomieszczenie podzielono na dwie części.
Trzeci dokument to protokół, który należy mieć pod ręką na miejscu: opracowany według zasady 1 beczka = 1 partia, przy każdym kroku podaje, co zrobić, co zmierzyć i ile to trwa.
Okres po szczepieniu również opisano dzień po dniu: kiedy i jak kontrolować worki, jak zmienić warunki w pomieszczeniu, aby grzyby zaczęły owocnikować, oraz jak prowadzić zbiór.
Aby nie ryzykować od razu całych 15 kg grzybni, prace rozłożono na 60-dniowy harmonogram. Najpierw powstaje mała partia próbna; jeśli pozostanie czysta, pozostałe partie szczepi się po dwie. Dokumenty wyjaśniają nie tylko, co robić, ale też jak rozpoznać, czy wszystko idzie dobrze. Wartości do pomiaru, typowe błędy i wymagane zapisy opisano osobno.
Protokół na papierze pomaga tylko wtedy, gdy jest przestrzegany w hali uprawowej. Dlatego stworzyliśmy MantarCi: hodowca rejestruje się w przeglądarce, opisuje swój obiekt w krótkiej konfiguracji i prowadzi produkcję według tych samych kroków co w protokole. Aplikacja ma publiczną stronę internetową i panel, działa też na ekranie telefonu. Kroki protokołu stają się w niej osią czasu dla każdego nasadzenia: daty są wyliczane od dnia szczepienia, a krok „teraz” wynika z rzeczywistego etapu worków.
MantarCi rejestruje produkcję według budynku, pomieszczenia, regału, półki i sekcji. Każdy worek ma numer, miejsce i etap, dzięki czemu od razu widać, co znajduje się na którym regale i na jakim etapie.
Panel nie tylko monitoruje produkcję, ale też prowadzi ewidencję. Zbiór jest przypisywany do worków i partii zaraz po jego wprowadzeniu, a sprzedane lub utracone grzyby schodzą ze stanu świeżego towaru. Produkcję można śledzić wizualnie na dwa sposoby: na zdjęciach robionych telefonem i za pomocą kamer IP zainstalowanych w pomieszczeniach.
Hodowcy korzystający z MantarCi mogą dołączyć do społeczności. Członkowie widzą nawzajem swoje etapy produkcji oraz to, kto i kiedy będzie zbierał, a także mogą zamawiać grzyby u siebie nawzajem.
To opracowanie nie jest ogólnym poradnikiem „jak uprawiać grzyby”. Każda liczba i każde zalecenie zostały wypracowane z myślą o materiałach, pomieszczeniu i zasobach ludzkich tego gospodarstwa.
Protokół przygotowano z myślą o warunkach jednego gospodarstwa, ale przyda się także hodowcom, którzy chcą rozpocząć produkcję boczniaka na małą skalę bez specjalistycznego sprzętu. Dokumenty napisano prostym językiem i zwracają się bezpośrednio do osoby wykonującej pracę.
Prosimy opowiedzieć nam o swoich potrzebach, a wspólnie określimy zakres, harmonogram i koszt. Pierwsza konsultacja jest bezpłatna.
Porozmawiajmy o Państwa projekcie